«... همیشه می گفتم :«من وسکوت؟
محال است
سکوت عین زوال است سکوت یعنی مرگ
سکوت نفس رضایت سکوت عین قبول است
سکوت که درزمینه اشراق اتصال به حق
دراین زمانه نزول است
سکوت یعنی مرگ
کجایی ای انسان عصاره عصیان
چگونه مسخ شدی باسکوت خوکردی
توای فریده هرآفریده برتوچه رفت؟
کزآفریده خود ازخدای بی همتا
به لابه مرگ مفاجاه آرزوکردی؟
... گفتی سکوت؟
هرگز
گاهی سکوت واژه گویایی است
یک اسب شیهه می کشدوسرنوشت ماتغییرمی کند....
سکوت چیست؟
آری سوت توهرگزدلیل پایان نیست........».
... « بیشتروقتهاسکوت بهترازهرواژه خوشحالی یااندوه راتوصیف می کند.
عشاق وقتی لب فروبسته اندبهترزبان یکدیگررادرک می کنند. »
سكوت ميراث تبار من است
نوشته شده توسط ×××××× در چهارشنبه بیست و نهم آذر 1385 ساعت 9:59 قبل از ظهر | لینک ثابت |
